nakita ko ang folder ko ng aking mga kabaliwan...
punong puno ng mga notepad files ng aking mga tula na nagagawa ko kapag wala akong maatupag at nakabukas ang aking pc...
ito ang ilan...
dash
can't forget
yellow and red
you just passed me by
dashing through the finish line
here i am again
things are still the same
just a blur to you
too slow for you i am
running through the lanes
of a recent memory
like my thoughts of you
lingers on...lingers on...
fade1
still reminiscin'
bout you and the dress that you were wearin'
the sun shines through the green
so transparent are my stares and glances
still opaque you are
can't get thru to you
so far that i can't see
left i am
nothing that i can do
fade2
you were right in front of me
but still i couldn't see
that in itself was fate
who says that we were meant to be
your words still echo in my ear
so loud that i did not hear
the whispers of destiny, its endless calls
that brought us here
ang kalawakan ng aking katauhan
sinasabing isa akong kabuktutan
dahil ba ako'y di lubos na maintindihan
o di kaya'y salungat lang ako sa nakagawian
di nagpapadala sa agos ng karagatan
isang punong di magpapaihip
mayrooong kakaibang pag-iisip
walang makapagdidikta ng ano man
mayroong sariling sagot sa mga katanungan
malamig at nagiinit
mapusok at tahimik
liwanag at dilim
naririndim
magkasalungat ngunit nagiisa lang
posible ba ito?
sa king katauhan ang kasagutan
imulat mo ang iyong mata sa lahat ng ito
kaliluhan
di na pasasawi
sa iyong mga ngiti
di na padadala
sa iyong ganda
nakita ko na
sa iyong mga mata
ang kaliluhan
sa tunay mong katauhan
sa mapanlinlang mong anyo
ako'y nabihag mo
ngayo'y malaya na
di na mahuhulog pa
di na paaakit
sa iyong mga tingin
di na maniniwala
sa iyong mga salita
ngunit ang puso kong sawi
hanggang ngayo'y nananatili
sa iyong alaala
nais ko nang lumaya....
no longer
you've cast a shadow upon my soul
leaving me with nothing but darkness
i can barely hear your fading call
i'm now blind and utterless
i can no longer feel you here
now nonexistent
i can no longer feel you here
only a living memory
i can no longer feel you here
can't you just stay with me
and we'll find our way out of here
together unendlessly
sabak
handa ka na bang sumabak sa tunay na takbo ng buhay
di mo mapapansin ang bilis ng panahon, oras ay untiunting mawawalay
salungat
wari di ko malaman
kung bakit ba ako andito
wari di ko maintindihan
kung saan tayo tutungo
ang tangi ko lang alam
ay ikaw ang dahilan
tatlong buwan ang nagdaan
di ka na maailis sa king isipan
laging nananabik, laging nagaabang
upang ikaw ay masilayan
tingin
sa iyo ako'y isang anino sa dilim
di mo makita di mapansin
sa iyong mga tingin
di mapalayo,ako'y tuluyan mo nang lunurin
writer's block
flipping through the pages
of an unfinished novel
no words can tell
and in memories of you i still dwell
ripping these pages to forget
still, like the way you've torn me apart
now left to pick up the pages
the pieces of my heart
every word becomes a new beginning
to a story without ending
reached out to grab a pen
tried to paint a picture of a memory
but now left with black and white
my canvass tells a new story
