and this time...i mean it...
wala na talagang patutunguhan to..
at alam kong i don't have as much effect on her as i used to have 2 years ago..
i don't have that much effect on her as much as others have now...
iba talaga ang ngiti niya pag....----...ang pinaguusapan...
iba..
ako ung andun lagi at nakikita siyang ngumiti...
siyempre...kasi lagi ko siyang inaabangan at ang kanyang mga ngiti..kahit di halata..
at siyempre alam ko din ang dahilan kung bakit siya nakangiti...
minsan iniisip ko..masaya akong nakikita siyang nakangiti...
pero bakit sadyang may kalungkutan sa aking kalooban...
dahil alam ko nga ang sanhi ng kanyang mga ngiti..
mas mabuti pa nga ata kung kaibigan at kaibigan lang nga talaga ang turing ko sa yo..
at hindi na sana humantong sa isang bagay na nagsimula nang di ko namamalayan...
mahigit 2 taon nang nakalipas..
i guess what i'm trying to say is that..
i'll just pretend that this...never happened..
what i've been feeling for 28 months..i never felt...
magpapanggap nalang ako na sa 28 buwan na tayo'y nagkakilala...
hindi kita minahal ...
kakalimutan ko nalang na sa 28 buwang nagdaan...mahal kita...
Perfecto D. Mapantayan wishfully thinks...